Audyt konkurencji

W praktyce

Audyt daje dwie rzeczy: listę tego, czego unikać, i mapę tego, czego nikt nie zajął. Obie są widoczne dopiero wtedy, gdy kategoria została przeczytana systematycznie, i dlatego generowanie zaczynane przed audytem zwykle odkrywa na nowo to, co już istnieje.

Przypadek Cirque du Soleil u Kima i Mauborgne to w zarysie historia audytu. Jak opisują go autorzy, firma nie kopiowała tego, co oferowała branża cyrkowa. Zbudowała coś, co łączyło cyrk z teatrem, i w ciągu dziesięciu lat zwiększyła przychody 22-krotnie, podczas gdy branża cyrkowa podupadała. Lekcja dla namingu to metoda, a nie wynik: przyjrzyj się temu, co robią wszyscy w polu, zanim wybierzesz, co zrobisz.

Użyteczny audyt to tabela. Każdy konkurent dostaje nazwę, typ (nazwisko założyciela, opisowa, wymyślona, złożona), długość, brzmienie i obietnicę, którą składa. Zawodzą dwie rzeczy. Audyt kończy się na bezpośrednich konkurentach, więc nazwa zderza się z sąsiednią kategorią, którą kupujący też znają. Albo robi się go raz, na początku, i shortlisty nigdy nie sprawdza się wobec tego, co w międzyczasie weszło na rynek. Przeprowadź audyt przed generowaniem i jeszcze raz przed decyzją.

Gdzie to leży w procesie

Studio traktuje to jako część jednego przebiegu, a nie osobną usługę: kategoria zostaje przeczytana, kierunek kreatywny wybrany z tego, co znalazł research, kandydaci wygenerowani w ilości, a potem przycięci wobec kryteriów spisanych wcześniej. Zobacz jak działa studio, żeby poznać efekt, albo moduł namingowy, żeby zobaczyć same etapy.

Powiązane pojęcia

• Wolna przestrzeń: Niezajęte terytorium w kategorii: jak identyfikuje się wolną przestrzeń i dlaczego nie zawsze warto ją zająć.
• Konwencja nazewnicza: Każda kategoria ma wzorce, którym jej nazwy są posłuszne.
• Wyrazistość: Wyrazistość jest zawsze względna wobec tego, kto już tam stoi.